Twee weken schreef mijn collega Tessa Fennema, logopediste van de Beamtûke over Sjoerd en zijn moeite met lezen en spellen. Uit schaamte verschuilt hij zijn ‘probleem’ achter een onleesbaar handschrift waardoor niemand opmerkt dat Sjoerd dyslectisch is. Het tegenovergestelde komt ook voor: kinderen waarvan men denkt dat ze dyslectisch zijn, maar die het niet zijn.

Zonder reflexen is het lastig overleven
Mijn naam is Lotte Stuurwold, kinderfysiotherapeut bij de Beamtûke in Franeker. In mijn praktijk kom ik veel leer- ontwikkelings- en gedragsproblemen tegen die voortkomen uit reflexen die niet goed (door)ontwikkeld zijn. Het vroegtijdig constateren van deze ‘reflexproblemen’, zorgt dat we adequaat een behandelplan op kunnen stellen waarmee we klachten op de langere termijn kunnen voorkomen.

Bij de geboorte krijgen we een aantal reflexen mee. Bekend zijn de grijp- en zuigreflex. Deze aangeboren bewegingen zijn fundamenteel voor de ontwikkeling van ons brein en noodzakelijk om te kunnen overleven. Bij het ouder worden hoort de reflex te ‘verdwijnen’ (integreren). Maar wat als dat niet of slechts gedeeltelijk het geval is?

Wat als reflexen niet ‘verdwijnen’
Als een reflex niet goed integreert dan kan een kind problemen ondervinden bij het pakken, vasthouden of loslaten van bijvoorbeeld een pen. De problemen die we op dit gebied tegenkomen zijn: krampachtig vasthouden van de pen, te hard op het papier drukken, een houterige motoriek of een schrijfhouding die niet goed is. Het gevolg is vaak een slordig handschrift. Een ander gevolg wat we vaak zien tijdens het schrijven, is het puntje van de tong uit de mond of de voeten geklemd om de stoelpoot. Vreemdgenoeg maken deze zogenaamde compensatietechnieken het schrijven voor die kinderen een stuk gemakkelijker.

De reden dat een reflex zich niet goed ontwikkelt, zijn divers en voor nu niet interessant. Wel interessant is dat we met wat simpele oefeningen er voor kunnen zorgen dat de reflex integreert, wat het schrijven vergemakkelijkt.

Trek aan de bel. Neem contact op met de Beamtûke
De Beamtûke bestaat uit meerdere specialisten die nauw met elkaar samenwerken. Immers: waar logopedie zich focust op beter leren lezen (klank/ uitspraak) daar focust fysiotherapie zich onder meer op de techniek achter het schrijven. Is bovenstaande herkenbaar of heb je bijvoorbeeld vragen als: ‘Waarom lukt het mijn zoon niet om de schoolslag aan te leren?’. ‘Heeft mijn dochter een tic: ze kan maar niet stilzitten?’. ‘Hoe komt het dat mijn kind zoveel moeite heeft met het vangen van een bal?’. Neem dan contact met ons op.

Lotte Stuurwold
Kinderfysiotherapeut de Beamtûke