Een peuter met een driftbui in de supermarkt. Dat is een behoorlijk spookbeeld voor veel ouders. Want als je kind een driftbui heeft, heb je je kind niet in de hand. Zo denkt men al snel. Of de ouder denkt dat men dat denkt. In beide situaties ben je er mooi klaar mee. “Men” vind er ook vaak wat van. Het is natuurlijk een geweldige aandachtstrekker. Wanneer je kind het in een supermarkt op een gillen zet weet je zeker dat je bekijks hebt. Goede tip voor een ieder die graag in de belangstelling staat, ga met een peuter boodschappen doen. Succes verzekerd.

Maar waar kijken die mensen nu eigenlijk naar, en wat trekt de aandacht? Dat gillende kind, dat is natuurlijk de aanleiding. Maar waar pas echt naar gekeken wordt, is hoe de ouder cq begeleider van het kind erop reageert. Geeft ze toe? Wordt ze boos? Reageert hij helemaal niet? Kijk, en dan wordt het leuk om naar te kijken.

Hoe herkenbaar is dit?
Vaak is de reactie irritatie. Moeder pakt het kind bij de arm, schudt het zachtjes heen en weer en sist “en nu is het genoeg! Nu houdt je op!” Best begrijpelijk, je wilt gewoon lekker boodschappen doen en dan is het wel zo fijn als je kind een beetje meewerkt. Want je moet nog zoveel doen vandaag, die boodschappen moeten even snel, snel, tussendoor. Gaat zo’n kind ook nog dwarsliggen. Of een ouder reageert helemaal niet, vaak zijn mannen daar heel goed in. Soms houdt het kind dan op met jengelen, maar het komt ook voor dat de sirene nog even harder aangezet wordt. Want pappa zal en moet luisteren!

Voor alle ouders die dit herkennen, er is een oplossing! Echt waar! Je kunt met plezier met je peuter, kleuter of kind boodschappen doen. En het mooie is, als je er bij je peuter wat aandacht aan schenkt, krijg je een ideale boodschappenmaat aan je kind naarmate het ouder wordt. Want hoe lastig is het als je iets niet kunt vinden? Of als je boodschappen op de band moet zetten, moet betalen en tegelijkertijd moet inpakken? En elke keer weer bedenken wat je moet eten?

Wanneer je je kind verantwoordelijkheden en opdrachten geeft is het afgeleid en doet het kind echt mee met boodschappen doen. Dan zul je zien dat je kind zijn taken serieus gaan nemen en dat hij of zij het gevoel heeft er echt toe te doen.

Tips
De tips: laat je kind een groente of ander gezond levensmiddel uitkiezen, geef je kind opdrachtjes, zoals: wil jij een pak melk in het mandje leggen? Als ze wat ouder zijn kun je ze bepaalde boodschappen op laten zoeken. Van die dingen die je weinig gebruikt zoals kaneel ofzo. Laat je kind helpen om de spullen op de band te zetten en laat ze helpen met inpakken. Zo ben je echt samen aan het boodschappen doen. Je kind leert hier enorm veel van. Keuzes maken, oefenen met lezen, sociale vaardigheden (als je de kaneel niet kan vinden vraag je het aan zo’n jongen met een supermarkthesje aan), de invloed van reclame en rekenen (koop voor zo min mogelijk geld zo veel mogelijk ijsjes), wiskunde (hoe stop je die boodschappen zo handig mogelijk in een doos). De mogelijkheden zijn eindeloos. Als je ermee bezig gaat verzin je zelf vast wel nog meer leuke dingen.

Maar wat als…?
Mocht je kind toch een driftbui krijgen, ga op je hurken zitten en vraag waarom je kind zo boos is. Hij of zij voelt zich dan in ieder geval gehoord en dat kan de driftbui al doen stoppen. Misschien is er wel een heel goede reden. Zo vertelde mijn zoon een keer als peuter dat hij wilde helpen met boodschappen op de band zetten en hij kon er niet bij. Hup, kind in het karretje, probleem opgelost. En ik had er een hulp bij.

Ik vind het nu heel fijn om met mijn kinderen van 10 en 12 boodschappen te doen. We bedenken allemaal voor een avond het eten, zij helpen dan vaak ook mee met koken, ik hoef nooit meer ergens naar op zoek, hoef niets op de band te zetten, niets in te pakken en ik hoef nu ook niet eens meer boodschappen naar de auto te dragen. Supergezellig en efficiënt!

Marjorie Vlaar
Maatschappelijk werk en paardencoaching